Hep ama hep bir şeyleri bekliyorum. Doğduğum günden beri ölmeyi mesela. Hayat dediğim şey tamamen bunu üzerine kurulu. Bu kadar zor olduğundan yakındığınız yaşamak bile ölüm üzerine kurulu işte. Şimdi uyumayı ve yarın uyanmayı , güzel kahvaltı yapmayı , her şeyin keyfime göre olmasını , mutlu olmayı bekliyorum. Otobüsün ben durağa vardığım anda gelmesini bekliyorum. Mektupları bekliyorum , zamanında gelsinler istiyorum. Nisanlarda hep ölümler geliyor aklıma. Hakan Günday romanı gibisin. Yalnızca sonun iyi , bitiyor. Sevmiyorum seni nisan.